Η Ελισσάβετ Χρυσοπούλου μέσα από την ποιητική της συλλογή " Θάλασσα" αποτυπώνει τις ανησυχίες και τις σκέψεις της για το αύριο!
"Ομίχλη"
Πυκνή η ομίχλη
θολώνει την όρασή μου
με προσοχή περπατώ
δε βλέπω που πηγαίνω
τα βήματά μου αργά, νωχελικά
δεν ξέρω που με πάνε
και ωστόσο περπατώ...
Μιλάει για τα έντονα συναισθήματα που δημιουργεί ο έρωτας και την άνοιξη που κουβαλάει μέσα του!
"... απ'την πολλή τη ζέστη του σταμάταγε η καρδιά της!..."
"... Όλα ξυπνάνε γύρω τους, ζεσταίνονται και ανθίζουν
άνθρωποι, ζώα και φυτά τον έρωτα χαρίζουν!!"
Στοχάζεται για το χρόνο και την ύπαρξη μας μέσα σ'αυτόν. Μα δεν ξεχνάει να μας θυμίσει πως η πορεία μας πάντα φωτίζεται από ένα λαμπρό ήλιο!!
"Υπάρχει"
Υπάρχει ένας τόπος όπου ο ήλιος λάμπει πιο πολύ!
Υπάρχει ένας τόπος όπου τα λουλούδια ευωδιάζουν πιο πολύ!
Υπάρχει ένας τόπος όπου τα πουλιά κελαηδούν συνεχώς!
Υπάρχει ένας τόπος που οι άνθρωποι είναι πιο καλοί!
Η φύση του μαγευτική όλες τις εποχές
Φωτίζει όλων τις καρδιές
Οι άνθρωποι χαμογελούν
με αλληλεγγύη μεταξύ τους ζουν!
Αυτόν τον τρόπο διάλεξαν και οι θεοί,
γιατί εκεί η φύση, ο ήλιος η ζωή είναι
στ' αλήθεια φωτεινή!!
Η αλληλεγγύη...,ένα μικρούλι, όμορφο, ευαίσθητο παιδί,
τρέχει στους δρόμους και φωτίζει τη ζωή!!
Συγγραφέας: Ελισσάβετ Χρυσοπούλου
Η Ελισσάβετ Χρυσοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλαμαριά. Από μικρή συνήθιζε να ξεδιπλώνει στο χαρτί ότι την άγγιζε. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής, ενώ η ποιητική συλλογή " Θάλασσα" είναι η πρώτη συγγραφική της απόπειρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου