(Θαλασσινό αφήγημα)
Στεκόταν μπροστά στον πίνακα ελέγχου με τα μάτια καρφωμένα στους δείκτες που έπαιζαν μέσα στη θαμπή λάμψη των λαμπτήρων.
Ο θόρυβος των μηχανών ήταν η μόνη σταθερή συντροφιά του. Ένας αδιάκοπος παλμός, βαθύς και μεταλλικός, που διαπερνούσε το μέταλλο του πλοίου και αντηχούσε μέσα στο στήθος του.
Είχαν περάσει εβδομάδες από την αναχώρηση, και το δρομολόγιο, γνώριμο όσο και οι ρόζοι στα χέρια του, δεν έκρυβε πια καμία συγκίνηση.
Η ζωή στη θάλασσα ήταν παράξενο πράγμα. Στην αρχή, η απομόνωση είχε μια γοητεία. Το αίσθημα της ελευθερίας, της απόστασης από τη στεριά και τα προβλήματά της. Μα όσο περνούσαν τα χρόνια, η θάλασσα έπαυε να είναι περιπέτεια και γινόταν ένας άδειος, άπειρος καθρέφτης, που του αντανακλούσε μόνο όσα προσπαθούσε να ξεχάσει.
Είχε συνηθίσει να ζει σε ρυθμούς μηχανικούς. Να τρώει μόνος του, να κοιμάται μόνος του, να μιλάει μόνο όταν ήταν απολύτως απαραίτητο. Οι κουβέντες με το πλήρωμα ήταν σύντομες, πρακτικές. Συχνά ανέβαινε στη γέφυρα για να συναντήσει τον καπετάνιο για να συζητήσει μαζί , τις πιο πολλές φορές για δουλειά.
Έβγαινε στο κατάστρωμα όταν δεν υπήρχαν άλλοι τριγύρω για να δροσίσει τα πνευμόνια του με φρέσκο θαλασσινό αέρα και να απλώσει το βλέμμα, τη σκέψη και τους προβληματισμούς του στην απεραντοσύνη της.
Ύψωνε τη ματιά στη καπνοδόχο και παρατηρούσε τα καυσαέρια που ξερνούσε και απ' τη χροιά τους έβγαζε συμπεράσματα για τη λειτουργία της μηχανής.
Εκεί, στη μέση του ωκεανού, περιτριγυρισμένος από το ατσάλι και τη θάλασσα, η μοναξιά γινόταν σχεδόν υλική. Δεν υπήρχε θόρυβος κόσμου, δεν υπήρχε βουή πόλης, μόνο ο απόμακρος απόηχος της μηχανής που του θύμιζε πως, αν μη τι άλλο, κάτι τον άκουγε. Είχε γίνει κομμάτι της, τόσο που μερικές φορές ένιωθε ότι αν άγγιζε το δέρμα του, θα το έβρισκε ψυχρό σαν μέταλλο.
Κάθισε σε ένα παλιό, φθαρμένο σκαμπό και έβγαλε από την τσέπη του ένα τσαλακωμένο χαρτί. Ήταν το σκίτσο μιας παιδικής φιγούρας. Το είχε ζωγραφίσει η κόρη του, η Αγγελικούλα του, όταν χρόνια πριν, μικρό παιδάκι ακόμα, τον ακολούθησε μαζί με τη μητέρα της σε κάποιο από τα ταξίδια του και του το έδωσε λίγο πριν φύγουν από το καράβι.«Να με θυμάσαι, μπαμπά» του είχε πει.
Στην αρχή, το κοιτούσε κάθε μέρα και τα μάτια του γίνονταν βρύσες από δάκρυα. Μετά, όλο και λιγότερο. Δεν του έκανε καλό η παράδοση σε συναισθηματα. Σήμερα, το άνοιξε μετά από μήνες, από μια εσωτερική ανάγκη.
Ο κόμπος στον λαιμό του δεν ήταν ξένος. Ήξερε ότι δεν μπορούσε να επιτρέψει στον εαυτό του να νιώσει, όχι τώρα. Όχι εδώ. Δίπλωσε το χαρτί προσεκτικά και το έβαλε πίσω στην τσέπη του, σαν να το έκρυβε και από τον ίδιο του τον εαυτό.
Η σειρήνα του συναγερμού ακούστηκε ξαφνικά και τον έβγαλε από τις σκέψεις. Μια ελαφριά απόκλιση στην πίεση μιας από τις εκατοντάδες αντλίες. Σηκώθηκε αμέσως. Οι μηχανές απαιτούσαν την προσοχή του, και αυτό ήταν το μόνο που είχε μάθει καλά στη ζωή του - να φροντίζει τα μηχανήματα που δούλευαν πριν χαλάσουν.
Χάθηκε ξανά μέσα στον θόρυβο των μηχανών και τη θολή ατμόσφαιρα του μηχανοστασίου.
Η θάλασσα συνέχισε να απλώνεται γύρω του ατελείωτη, κι οι μηχανές δεν σταματούσαν ποτέ. Ούτε κι εκείνος.
Μ.Τ 14/3/2025
Συγγραφέας: Μιχάλης Τριανταφύλλου
Ο Μιχάλης Τριανταφύλλου γεννήθηκε στα Γιάννενα και έχει καταγωγή από τη Λέσβο.
Είναι απόμαχος πρώτος μηχανικός του εμπορικού ναυτικού, κάτοχος διπλώματος μηχανικού, Α' τάξης Ε.Ν και απόφοιτος της ΑΔΣΕΝ μηχανικών Σκαραμαγκά.
Στη διάρκεια της τριακονταετούς ναυτικής του καριέρας έχει εργαστεί σε εμπορικά πλοία των περισσοτέρων κατηγοριών. Έχει εκτίσει ένα μεγάλο μέρος της θητείας του, με τον βαθμό του πρώτου μηχανικού, σε επιβατηγά και τουριστικά πλοία καθώς και σε επιτελική θέση στεριάς ως τεχνικός διευθυντής.
Είναι πατέρας δύο κοριτσιών, της Άννας και της Αγγελικής και κατοικεί μόνιμα στη Νάξο.
Εργογραφία:
«Πλοία, εξέλιξη ή επανάσταση;» Τεχνικό πόνημα. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εφοπλιστής», (2002) και στην διαδικτυακή εφημερίδα « Cyclades News», (2018).
«Από αλμύρα και ατσάλι» (2020), Ναυτικά διηγήματα - εκδόσεις «Νέα Διάσταση».
«Με στυλό διαρκείας» (2021), συλλογικό - εκδόσεις «αλάτι» συμμετοχή με δύο διηγήματα και ένα ποίημα
«Σαν την Αλισάχνη» (2022), Ναυτικά διηγήματα από τις εκδόσεις «Νέα διάσταση»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου