Είχα ξεχάσει το κινητό μου στη σχολή μπαλέτου. Το συνειδητοποίησα αφού είχα πάει σπίτι και είχα απολαύσει ένα ζεστό μπάνιο. Τότε μπήκε ο σύζυγός μου αλαφιασμένος καθώς με έπαιρνε και δεν απαντούσα. Έφυγα για τη σχολή. Ήταν αργά αλλά ήξερα πως θα βρισκόταν ακόμα εκεί η Ρόζα. Θα περνούσε να την πάρει ο εραστής της, ο Ζόαν. Είχαν κανονίσει μια πριβέ βραδιά, αν και η Ρόζα τελευταία είχε την υποψία πως την απατούσε.
Τυχερή νόμιζα πως ήμουν βλέποντας φως και ξεκλείδωτη τη πόρτα. Μπήκα μέσα και καθώς ζύγωσα στην αίθουσα η χαρά από το πρόσωπό μου εξαφανίστηκε. Αντίκρισα τη Ρόζα να έχει μπροστά της, πεσμένο στα γόνατα, τον Ζόαν. Η εικόνα με γέμισε φρίκη και σχεδόν παρέλυσα. Τον στραγγάλιζε με τόση κτηνώδης μανία που τα χαρακτηριστικά του προσώπου της είχαν παραμορφωθεί. Στην αρχή δεν καλοέβλεπα τι κρατούσε, όμως ο γδούπος του πουέντ μ' έκανε να συνειδητοποιήσω πως έλειπε η κορδέλα του. Η παλάμη μου κράτησε την κραυγή που πήγε ν' αφήσει το στόμα μου. Έφυγα πισωπατώντας γεμάτη δάκρυα αστυφύλακα.
ΤΡΙΨΑ ΝΙΚΟΛΕΤΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου